28 października 2014

Dawkowanie - cz. 2.

Ważne postacie. Dziś dwie.

Elżbieta Drużbacka – późnobarokowa polska poetka, która stroniła od popularnego w tamtej epoce stylu kwiecistego na rzecz prostoty i czystości wypowiedzi. Fakt, że jej Zbiór rytmów duchownych… wydali bracia Załuscy najlepiej świadczy o jej talencie i popularności, do którego przekonał się choćby Krasicki. Jej rękopisy spłonęły w powstaniu warszawskim. W Księgach… przedstawiona jest jako osoba rzeczowa, obiektywna, spostrzegawcza, otwarta ale i ciepła oraz opiekuńcza. Zastanawia mnie czy jej list do księdza dziekana jest autentyczny (w końcu słynęła z licznej korespondencji) czy to wytwór wyobraźni autorki?
Oto próbka jej talentu:

(…) Ja w równość z żadnym uczonym nie wchodzę,
Bojąc się porwać na słońce z motyką,
Po niskiej ziemi, nie po niebie chodzę,
Ni się pochwalić z tą mogę praktyką,
Żebym wiedziała, czego dowcip chciwy
Z astrologicznej dojrzy perspektywy.

Dosyć tu będzie na mój rozum podły,
Nie potrafiwszy gwiazd na niebie zliczyć,
Przynajmniej w lesie dęby, sosny, jodły
Rachować, w tej się artmetyce ćwiczyć,
A co na ziemi Bóg dał widzieć oku,
Chwalić go zacznę w czterech częściach roku (…)
Ksiądz Benedykt Chmielowski – autor wznawianego ponad 20 razy modlitewnika Bieg roku całego oraz Nowych Aten albo Akademii… czyli pierwszej polskiej encyklopedii, której dziś można zarzucić to czy tamto. W „powieściowym” liście od Drużbackiej na temat swojego opus magnum przeczytał:
(…) książka jest dziwnie magiczna – można ją czytać bez przerwy, to tu, to tam, i zawsze coś ciekawego w głowie zostaje, i ma się wszelkie preteksta do pomyślenia, jaki to świat jest wielki i skomplikowany, że myślą się go nijak objąć nie da, chyba tylko wyrywkami, drobinami małych zrozumień.                                                                                     (s. 837)
A wszystkich tych, którzy chcą zakosztować tej magii odsyłam tu:)


7 komentarzy:

  1. Ciekawam tej książki bardzo.
    Ale szybko czytać chyba się jej nie da.

    OdpowiedzUsuń
  2. Oj jest co czytać... Choć nie wiem, jak długo się pisze tak obszerną powieść?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z tego, co mówiła Autorka - bardzo długo, i przy pomocy wieeeeluuu osób - to już widać po podziękowaniach:)

      Usuń
  3. Ta Tokarczuk mnie bardzo intryguje...

    OdpowiedzUsuń
  4. Fajne to Twoje dawkowanie... Nie mogę się doczekać tej książki:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dawkuję, bo czytanie tej książki bardzo, bardzo cieszy; a poza tym samej sobie muszę jakoś ją poukładać, zrozumieć... gdybyś widziała jak w tym celu piszę po marginesach...:):)

      Usuń