Przejdź do głównej zawartości

Posty

Polecane

...zmieniać ciszę w broń. - M. Lunde, Ostatni, s. 83.

  Od kilku dni po sieci krąży kawał o tym, jak młodzi ludzie walczą o czystość środowiska, propaguje ekologię, a ich matki pragną, by choć swój pokój posprzątali. Niby to śmieszne, ale bardziej smutne. I nie smutne jest bałaganiastwo młodych (któż tego etapu nie ma za sobą?), ale to, że o czymś tak podstawowym jak porządek świata, ład i równowaga przyrody mówi się słowami „trzeba”, „powinno się”, „należy”.  I jakby w odpowiedzi na te dylematy Ludne napisała swoje trzy głośne już powieści:  Historię pszczół, Błękit  i  Ostatni . Każda z nich przedstawia proces eksploatacji i wyniszczenia przyrody, ludzkie marnotrawstwo dóbr naturalnych i zapowiedź, co z tego może wyniknąć, na jaką zagładę i wegetację może skazać się człowiek oraz jak jego własna ekspansja jest w stanie doprowadzić go do klęski.  W 1. części autorka pokazuje wadliwie działający ekosystem na skutek ingerencji ludzi w życie pszczół, w 2. – śmierć życia na ziemi przez wyniszczanie środowiska wodnego, z kolei  Ostatni  przed

Najnowsze posty

Ogrodowy zawrót głowy...

(...) najgorsze nawet nieszczęścia nie zatrzymują życia (…) - Kristina Sabaliauskaitė, Silva Rerum

"Abra-kadabra, to czary i magia..."

Czy pomiędzy nalotami niemieckich bombowców można kochać, śmiać się i tańczyć fokstrota?

Myśl głową, a nie pragnieniem - K. A. Figaro

Historia jest nocną zmorą, z której staramy się przebudzić – J. Joyce

(…) unieszkodliwiony, ale nie ukarany (…) – V. Kutscher, Śliska sprawa, s. 588.

(...) luzowanie nici własnej tożsamości (...) - J. Butron, Wyznanie, s. 186.

…zdobyć czyjąś miłość to jedno, ale nauczyć się z nią żyć to już zupełnie co innego… - Kristina Sabaliauskaitė, Silva rerum

Wszyscy przez lata tkwimy w niewidzialnych klatkach... - Miniaturzystka